دوباره نمیخواهم
      چشمهای خیسمو کسی ببینه
یه عمر حال و روز من همینه
      کسی به پای گریه هام نمی نشینه
بازم دلم گرفته و گریه کردم
       بازم به گریه هام میخندن
بازم صدای گریمو شنیدن
        همه به گریه هام میخندن
دوباره یه گوشه
               میشینمو واسه دلم میخونم
                           هنوز تو حسرت یه هم زبونم
                                            ولی نمیشه خوب اینو میدونم
بازم دوباره
         دلم گرفته
                   دوباره شعرم
                              بوی غم گرفته
کسی نفهمید
          غمم چی بوده
                      دلیل یک عمر ماتمم چی بوده

هوای تازه، بارش باران، لحظه های پاک، محیطی به غایت زنده و پویا، مهربانی خاک، جلوه رنگ و ... هرآنچه از زیبایی تصور نمایی... اینها بدون حضورت همچون اجزای یک تابلوی نقاشی است که من بیرون از صحنه به تماشای آن نشسته ام. من ناظری بیش نیستم؛ چرا که ... جای تو خالیست. من تنها بار دو جفت چشم منتظررا بر دوش می کشم. من تماشاچی بیش نیستم... خسته و تا ابد چشم به راه...